သောကြာညအတွေးစ
ခုတစ်လော ကျွန်မခဏခဏတွေးနေမိတယ်။ ပုံမှန်ဆို ကျွန်မက အင်မတန်ရှက်တတ်သောသူလေ။အရာရာကိုရှက်တာ။ သူများက ကိုယ့်ကိုဘယ်လိုမြင်မလဲဆိုတာလည်းတွေးရှက်တယ်။ လူကြားထဲ တစ်ယောက်တည်းမသွားရဲအောင်ထိရှက်တာ။ ခုတလောကျွန်မတွေးနေမိတာကတော့ ဘာကရှက်စရာအကောင်းဆုံးလဲဆိုတာပါပဲ။ အဲ့အတွေးစကနေ အဖြေရပြီးကတည်းက ကျွန်မအရင်ကထက်အရှက်တရားတွေလျော့လာတော့တာပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကို ကိုယ်ပြန်ဖတ်မိပြီး ကိုယ့်ရဲ့သူရဲဘောကြောင်မှုတွေ ကိုယ့်ရဲ့ဟန်ဆောင်မှုတွေ ကိုယ့်ရဲ့မျက်နှာဖုံးတွေ ကိုယ့်ရဲ့မနာလိုဝန်တိုမှုတွေ ကိုယ့်ရဲ့သူများအပေါ်မကောင်းမြင်တဲ့စိတ်တွေ အဲဒီ့စိတ်တွေ ခံစားမိတာကသာ ရှက်စရာအကောင်းဆုံးဆိုတာသိလာရတယ်။ လူတော်တော်များများက အဲ့စိတ်တွေရှိတာကိုသိပေမယ့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆက်ခွင့်လွှတ်ဖို့ရွေးချယ်ကြတယ်။ လူအများစုက အဲ့စိတ်ကို…
